Loopbaancoach Madelon: “Ik ga samen met mijn cliënt op zoek naar talenten.”

Wat houdt jouw baan als loopbaancoach bij Belle in?
“Als loopbaancoach help ik onze cliënten met zoeken en begeleiden naar (ander) werk, een opleiding of passende dagbesteding. Het traject begint met een intake. Hierin brengen we samen talenten en mogelijkheden in kaart. Op basis hiervan gaan we zoeken naar passend werk en/of opleiding of activiteiten.

Sommige cliënten zijn gebaat bij een dag invulling om weer grip te krijgen op hun leven. Anderen willen juist een carrièreswitch maken of zijn geïnteresseerd in het volgen van een opleiding. Het contact is laagdrempelig en persoonlijk. Ieder loopbaantraject is maatwerk.

Daarnaast heb ik contact met partijen op het terrein van werk en inkomen. Denk aan de gemeente, werkgevers, partijen die zich bezighouden met re-integratie, enzovoorts. En ik ben als loopbaancoach ook een vraagbaak voor de medewerkers van Belle als het gaat om loopbaanadvies.”

Komen al jouw cliënten via hulpverleners van Belle?
“Ja, ik ben er echt voor de Belle doelgroep; individueel begeleiders en vertrouwenspersonen van Belle verwijzen naar mij. Soms voer ik een eenmalig gesprek maar er zijn ook langdurige trajecten. En het varieert ook van heel oriënterend – wat wil ik met mijn leven – tot heel gericht: ik wil een bepaalde baan of die en die opleiding. De achtergrond van mensen speelt natuurlijk ook mee. Het maakt bijvoorbeeld uit of iemand de Nederlandse taal machtig is.”

Spreek je ook mensen die willen stoppen met sekswerk maar nog niet weten wat ze wel willen? En wat kan je hen bieden?
“Soms kan een gesprek, de vragen die ik stel, tot inzicht leiden. En ik maak gebruik van methodieken waarbij een cliënt op een speelse manier bezig is met de toekomst. Ik wil graag ontdekken waar iemand goed in is. Wat daarbij meespeelt is dat veel cliënten kampen met een gebrek aan zelfvertrouwen. Dan ben ik vaak eerst bezig met empoweren en help ik hen om vertrouwen te krijgen in de eigen talenten.”

Maak je ook weleens mee dat mensen onrealistische plannen hebben?
“Soms wel. En ook dat mensen nog niet mogen werken omdat ze nog geen werkstatus hebben. Meestal is er dan ook hulpverlening betrokken die daarbij ondersteunt. Ik maak vaak het onderscheid tussen korte en lange termijn doelen. Het komt regelmatig voor dat mensen een droom hebben, iets wat ze ooit zouden willen doen. Maar er moet ook brood op de plank komen dus dan kijken we wat haalbaar is. En dat is niet altijd het gewenste plaatje.”

Welke dromen ben je zoal tegengekomen?
“Ik had een cliënt die patholoog-anatoom wilde worden. Ze keek vaak naar crimi’s op televisie. We hebben een aantal dingen uitgezocht op dat gebied, het zou een heel lang traject zijn geworden. Maar je kunt natuurlijk ook kijken of er iets anders is wat raakt aan de wens. In haar geval bijvoorbeeld bij een begrafenisondernemer werken, of bij de politie. Ze is uiteindelijk dat spoor niet ingegaan maar we hebben het wel verkend. Soms kan dat ook iets duidelijk maken, bijvoorbeeld dat je je droom moet bijstellen.”

Welke hobbels ervaar je in je werk?
“Het niet snel en makkelijk kunnen creëren van veilige werkplekken. Er zijn bij onze doelgroep grote verschillen tussen cliënten. De een is heel zelfstandig en heeft de veiligheid op orde maar er zijn ook meer kwetsbare mensen die gevoelig zijn voor uitbuiting. Ik zou graag willen samenwerken met een uitzendbureau, zodat ik mensen die behoefte hebben aan een veilige werkplek daar kan voorstellen. Zij kunnen daar aan de slag gaan en ondertussen, terwijl ze geld verdienen, nadenken over wat ze nog meer willen.”

Keren cliënten weleens terug naar sekswerk?
“Dat gebeurt weleens. De meeste cliënten die een proefplaatstraject volgen, doen dat met behoud van uitkering maar niet iedereen komt in aanmerking voor een uitkering. Ik heb contact met een vrouw bij wie dat het geval is. Om in haar levensonderhoud te voorzien doet zij nog sekswerk terwijl ze dat eigenlijk niet meer wil.”

Wat spreekt je het meeste aan in dit werk?
“Ieder mens heeft talenten en het is leuk om daar samen naar op zoek te gaan. Dat doe ik door te prikkelen, te ondersteunen en te empoweren. Wat ik ook leuk vind is dat ik zoveel verschillende mensen tegenkom.”

En wat zijn de minder leuke aspecten?
“De bureaucratie waar cliënten mee te maken hebben. Ik vind het triest dat mensen die het niet makkelijk hebben gehad in hun leven, en daardoor veel bagage hebben, niet genoeg geld hebben om nieuwe mogelijkheden aan te boren.”

Zijn daar geen potjes voor?
“Soms wel maar lang niet altijd. Het verschilt ook erg per gemeente. Er is niet een groot, landelijk fonds waar je een beroep op kunt doen. Er zijn wel diverse fondsen maar niet voor iedereen en ook niet voor iedereen makkelijk te vinden.”

Heb je een voorbeeld van een succesverhaal?
“Ik heb een cliënt gehad die als minderjarige asielzoeker naar Nederland kwam. Een hele leuke jongen die via onze verpleegkundige bij mij kwam. Hij deed sekswerk maar doet dat niet meer. Zijn Nederlands is beperkt maar hij volgt taallessen en heeft inmiddels een verblijfsstatus en een woning. Hij droomt ervan bus- of taxichauffeur worden, maar zonder rijbewijs vallen veel trajecten af. Hij is nu begeleider op de bus. Als dat goed blijft gaan, kan hij doorgroeien en misschien met hulp van een fonds alsnog zijn rijbewijs halen. Uiteindelijk hoopt hij vrachtwagenchauffeur te worden, wie weet lukt dat!

Een ander succesverhaal is dat van een vrouw die van ver komt. Ze maakte seksuele uitbuiting mee en wil op een later moment hulpverlener worden. Dat is best een hele stap, maar ze begint binnenkort aan een mbo-opleiding. Ze wil iets positiefs met haar ervaring doen, maar als je alleen maar ervaringsdeskundige bent word je daar altijd op aangesproken. Met deze opleiding kan ze professioneel in de hulpverlening werken én haar ervaring meenemen op een manier die bij haar past.”